Historia telewizorów LCD
Technologia telewizorów LCD, jak już wiemy polega na zjawisku ciekłych kryształów, które wbrew logice nie powstało w świecie elektroniki, lecz zostało odkryte podczas badać botanicznych, w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku. Z początku w ogóle to zjawisko nie miało zastosowania w elektronice, a technologia telewizorów LCD została wymyślona i opracowana dopiero w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Wtedy to firma NEC wynalazła i skonstruowała pierwszy monitor LCD, który z oczątku miał zastosowanie wyłącznie w świecie komputerów przenośnych oraz stacjonarnych. Do świata telewizorów ta technologia trafiła dopiero w ostatnim dziesięcioleciu, od około 1995 roku.
Z początku telewizory LCD oraz telewizory plazmowe były bardzo duże, nie poręczne, nie mogły mieć zatem zastosowania w mieszkaniach, a obraz na ich monitorach nie przynosił oczekiwanych korzyści. Dopiero z czasem kiedy kilku producentów zajęło się masowa produkcja oraz ulepszaniem telewizorów LCD, stały się one bardziej popularne, odpowiednio mniejsze pod względem przekątnej ekranu oraz tańsze do kupienia przez potencjalnych klientów. Obecnie telewizory LCD robią bardzo dużą karierę w świecie elektroniki, ich producenci prześcigają się w co rusz to nowych modelach, a ich cena jest równie konkurencyjna jak doskonała jakość odbieranego obrazu. Obecnie technologia LCD osiągnęła bardzo duży sukces zarówno w branży telewizorów, jak i w branży komputerów przenośnych oraz stacjonarnych, a popularność i jakość tej technologii wciąż wzrasta.